25 september 2016

RUSTPLAATS

de steen zwijgt
in het grijze grind

twee namen
een levensloop samen

zandkorrels door
de wind gebracht

schuren de letters
matteren de glans

strak geharkte perken
vragen aandacht

maar och,
het kan me niet bekoren

ik voel me als het musje
tussen het madeliefjesgras

toch wat verloren…

© Hilly Nicolay
25 september 2014

 
Foto: H Tolboom

8 september 2016

VERKWIKKEND

zee

hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt

toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd

vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen

meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen

zee

hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt aan een kind

het tegendraadse leven
laat varen, zodat het
een juiste koers vindt

© Hilly Nicolay
5 september 2016

 
Foto: H Tolboom

  

5 september 2016

ALS KAT EN HOND (haiku's)

  
snorharen trillen
kopje spint muizenissen
ze braakt haarballen


dropneus snurkt liedjes
kwispelstaartend op de maat
deuntje in droomland


© Hilly Nicolay
5 september 2016

Eigen foto

21 augustus 2016

ELEMENTEN VINDEN ELKAAR

de zee, het zand, het strand
een hand in een hand
schoenen rusten voor even
voeten voelen het natuurlijke leven

de wind blaast, raast in parelschelpen
eb en vloed spelen een spel
er is geen verliezer, geen winnaar
elementen vinden elkaar

rust schrijft het verhaal van de dag
in een gloed aan de horizon
letters dansen aan een vliegertouw
als dit eens immer zo blijven zou...


© Hilly Nicolay
    Uit 2014

Foto H Tolboom



17 juli 2016

WEET JE NOG...


toen de wind
zo heel zacht
op je huid

niets dan
een zongordijn 
voor de wereld

zoveel meer
dan verliezen
en de stille pijn

het gras fris
groener dan ooit
zienderogen sprookje

weet je nog…

toen in onze gaard
het hemelse geluid
die vogeltoverfluit…

© Hilly Nicolay
17 juli 2016

Foto : H Tolboom

30 juni 2016

ONVERBLOEMD

rond de volle maan
las ik mijn dichtverzen
schrijfletters uit mijn
diepe innerlijke lagen
in ogenblikken van verstaan
zag ik dezelfde vragen

het muurbloempje
bloeide nog wat verder open

de wereld stond een beetje stil
waar benen doorlopend trilden
het ingetogen middelpunt
in een bijna schuchtere nacht
heeft links en rechts
wat lichtvoetigheid gebracht

Dagboeknotitie uit 2014 *

© Hilly Nicolay
30 juni 2016


 
Foto H Tolboom




17 juni 2016

AFVRAGEN

(pa)

toen

zag ik het droeve
door uw dagen

het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad

het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…

wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen

van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een glanzende verentooi

--

waarheid is
een vogel
hoort niet in een kooi

© Hilly Nicolay
17 juni 2016

 
Foto H Tolboom


29 mei 2016

BENADEREN

ergens wachten woorden
die ik zal schrijven
misschien uitspreken

er is een zucht
het duizelt van binnen
waar te beginnen…

ik voel me als de specht
die hamert op een boom
door bijna onwrikbaar hout

--

waar is jouw zomergeluk
de schikking van bloemen
tot een gracieus boeket

wat ging er toch fout…

© Hilly Nicolay
29 mei 2016
Foto H Tolboom

26 mei 2016

WILD ZWIJNTJE (haiku)


oefening baart kunst
streepje voor streepje rollen
in een modderpoel


© Hilly Nicolay
26 mei 2016

Foto: H Tolboom

12 mei 2016

TOEVLUCHT

een vogel
zoekt het ochtendlicht

wil zingen in de weemoed
van het sterven

de vruchtbare bloesem
waait uit de bomen

zo graag…
een wens dromen


kom maar landen
op mijn handen

ik stop mijn adem
in een fluister

en luister
naar jouw laatste lied…

© Hilly Nicolay
12 mei 2016


Foto: H Tolboom