21 augustus 2016

ELEMENTEN VINDEN ELKAAR

de zee, het zand, het strand
een hand in een hand
schoenen rusten voor even
voeten voelen het natuurlijke leven

de wind blaast, raast in parelschelpen
eb en vloed spelen een spel
er is geen verliezer, geen winnaar
elementen vinden elkaar

rust schrijft het verhaal van de dag
in een gloed aan de horizon
letters dansen aan een vliegertouw
als dit eens immer zo blijven zou...


© Hilly Nicolay
    Uit 2014

Foto H Tolboom



17 juli 2016

WEET JE NOG...


toen de wind
zo heel zacht
op je huid

niets dan
een zongordijn 
voor de wereld

zoveel meer
dan verliezen
en de stille pijn

het gras fris
groener dan ooit
zienderogen sprookje

weet je nog…

toen in onze gaard
het hemelse geluid
die vogeltoverfluit…

© Hilly Nicolay
17 juli 2016

Foto : H Tolboom

30 juni 2016

ONVERBLOEMD

rond de volle maan
las ik mijn dichtverzen
schrijfletters uit mijn
diepe innerlijke lagen
in ogenblikken van verstaan
zag ik dezelfde vragen

het muurbloempje
bloeide nog wat verder open

de wereld stond een beetje stil
waar benen doorlopend trilden
het ingetogen middelpunt
in een bijna schuchtere nacht
heeft links en rechts
wat lichtvoetigheid gebracht

Dagboeknotitie uit 2014 *

© Hilly Nicolay
30 juni 2016


 
Foto H Tolboom




17 juni 2016

AFVRAGEN

(pa)

toen

zag ik het droeve
door uw dagen

het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad

het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…

wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen

van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een glanzende verentooi

--

waarheid is
een vogel
hoort niet in een kooi

© Hilly Nicolay
17 juni 2016

 
Foto H Tolboom


29 mei 2016

BENADEREN

ergens wachten woorden
die ik zal schrijven
misschien uitspreken

er is een zucht
het duizelt van binnen
waar te beginnen…

ik voel me als de specht
die hamert op een boom
door bijna onwrikbaar hout

--

waar is jouw zomergeluk
de schikking van bloemen
tot een gracieus boeket

wat ging er toch fout…

© Hilly Nicolay
29 mei 2016
Foto H Tolboom

26 mei 2016

WILD ZWIJNTJE (haiku)


oefening baart kunst
streepje voor streepje rollen
in een modderpoel


© Hilly Nicolay
26 mei 2016

Foto: H Tolboom

12 mei 2016

TOEVLUCHT

een vogel
zoekt het ochtendlicht

wil zingen in de weemoed
van het sterven

de vruchtbare bloesem
waait uit de bomen

zo graag…
een wens dromen


kom maar landen
op mijn handen

ik stop mijn adem
in een fluister

en luister
naar jouw laatste lied…

© Hilly Nicolay
12 mei 2016


Foto: H Tolboom

24 april 2016

SLOTSTUK

nevel dekt de aarde toe
in flinterdunne lagen

vogels zwijgen
op een tak vol dromen

de dag sluit zich met
een fabelachtige stilte

kon ik dit omhelzen
eender zijn

in die
verademing komen…


© Hilly Nicolay
24 april 2016

Foto H  Tolboom



31 maart 2016

OPSTANDING

wachten
rond de stilte
op het leven

een moment
willen horen
willen zien

dat de dood
uit de doeken
wegdrijft

versagen…
vragen…
nee…

een gewiekst
kostelijk vogeltje
versiert een steen

verwachting
verzoening

puur geluk
schikt zich
om hem heen

© Hilly Nicolay
31 maart 2016

Foto H Tolboom

21 maart 2016

IK WILDE DICHTEN

de stilte begrijpen
met mijn vingers tasten
om de schors van
een krachtige boom

letters nestelen
bekorende woorden
pennen als milde po√ęzie
soezen in een dagdroom

duizelen van rijke
ontluikende bloesems
spikkeleieren bewonderen
in een liefdesnest

ik wilde dichten
maar…

er is
raadselachtig gekras
veert op en voegt zich
driftig tussen de rest

wieken klapperen
winterse akkoorden
waar blijf ik met mijn
bloemrijke woorden…

wat moeten we toch
met al die vogels
die de betovering verbreken
van een loflied in het voorjaar…

ik wilde dichten
maar
ze zijn hier…
ze zijn daar…

och, kon ik vliegen…

© Hilly Nicolay

-Mijn bijdrage voor de 20e Willem Wilmink dichtwedstrijd afgelopen zondagmiddag.
wat moeten we toch met al die vogels
is de zin die Ellen Deckwitz bedacht heeft voor deze wedstrijd en moest er letterlijk en ongewijzigd in voor komen-